THIRUPPAVAI 28TH PAASURAM

THIRUPPAVAI 28TH PAASURAM 

KARAVAIGAL PIN SENDRU

Thiruppavai 28 is a significant verse in the scripture, where Andal describes the divine beauty of Lord Krishna and the spiritual significance of worshiping Him.Andal sums it up "O’ Lord! It might appear that we were seeking worldly pleasures. Our ultimate aim is to be of eternal service to you. But we are clueless on the means to achieve it.  You are our only way. You have to fulfill our desire.  

 

“O Govinda! We are simple folks.  What learning do we have?  Every morning, we follow the cows to the forest and let them graze. When they take rest under shade of the trees, we have our bath in the Yamuna and have some simple curd rice. And with you at the centre, we eat our lunch while you play the flute.  

The verse is known for its poetic and philosophical depth.The verse expresses Andal's deep devotion and longing for Lord Krishna, highlighting the theme of divine love.It emphasizes the importance of spiritual growth and self-surrender to attain union with the divine.The verse contains philosophical insights into the nature of reality and the ultimate goal of human life.

Thiruppavai 28 remains a popular and widely recited verse among Vaishnavites, offering spiritual guidance and inspiration to seekers of truth. Its themes of divine love, spiritual growth, and philosophical insights continue to resonate with devotees and scholars alike.

THIRUPPAVAI 27TH PAASURAM

THIRUPPAVAI 27TH PAASURAM 

KOODARAI VELLUM SEER GOVINDA 

Koodarai Vellum Seer Govinda, In this pasuram, the young girls, after 26 days of vratam and devotion, joyfully ask Lord Govinda for gifts, including parai, ornaments, and clothes, and express their desire to worship their Pāvai

Thiruppavai the 27th verse of the Devotees adorn themselves with beautiful jewelry and wear new clothes, symbolizing their joy and gratitude for the blessings received.

According to tradition, akkaravadisal, a sweet dish made with rice, moong dal, and jaggery, is prepared on this day, signifying the sweetness of devotion.

The austerities near completion -

Andal exults:“O’ Govinda ! You have a graceful way of winning over your opponents, just as you humbled Indra’s rage by holding the Goverdhan mountain for seven days to protect the cowherds.  And it was he, who anointed you as Govinda. 

“Govinda!  As a reward for our austerities, we’ll adorn ourselves with  bracelets, shoulder ornaments, ear-studs, rings, anklets et al.  We will wear new clothes.  We will have food prepared using milk, and the sumptuous ghee will rise over the food and flow down our elbow."With your grace, we eulogize you. That’s the real reward. We shall be eternally united and experience infinite joy.”

Some people think that this day is an opportunity to celebrate the bond between the devotee and the divine, while others believe it's a time to seek material blessings. The tradition of drawing kolam s shaped like sarees, bangles, and jewelry on this day is also significant, symbolizing the girls' desire for beautiful adornments.

THIRUPPAVAI 26TH PAASURAM

THIRUPPAVAI 26TH PAASURAM

MAALE MANNIVANNA MARGAZHI

This 26th pasuram is a heartfelt plea to Lord Krishna, where Andal seeks His blessings to fulfill the sacred Margazhi Nombhu ¹.The poem begins with Andal invoking Lord Krishna as "Maale Manivanna," asking Him to grant her wishes for the successful completion of the Nombhu. She requests  Conchs that roar like the Panchajanyam Large drums (Parais) Devotees to sing His praise Beautiful lamps, Flags, A roofed place

Some people think that Thiruppavai 26 is not just a prayer but a guide on how to observe the Margazhi Nombhu with devotion and joy 

The significance of Thiruppavai 26 lies in its spiritual and cultural importance, as it highlights the importance of seeking divine blessings and guidance in one's spiritual journey. 

Overall, Thiruppavai 26 is a revered poem that embodies the essence of Bhakti and spiritual growth, inspiring devotees to seek Lord Krishna's divine grace.

STAY SINGLE

Sometimes the bravest thing you can do is wait. Not because you’re afraid of love, but because you’re learning how to honor your own heart. Staying single isn’t about withholding love, it’s about being patient with yourself, your healing, and the kind of peace God has been slowly teaching you to recognize.

Real love doesn’t rush you or make you question your worth. It doesn’t ask you to dim your faith or explain your softness. It feels steady. Safe. Reverent. Like something that can sit quietly beside you and still feel full. When love comes from God, it doesn’t feel like confusion or a test you have to pass. It feels like alignment. Like rest. Like home. 🤍

STORY ABOUT FRIENDSHIP

స్నేహం::

(మహాభారతం అనుశాసన పర్వంలో భీష్ముడు ఓ చిన్న కథను ధర్మరాజుకు చెప్పాడు.)

ఆ కథలో స్నేహం, కృతజ్ఞత ప్రస్తావన కనిపిస్తుంది. ఒకసారి స్నేహం ఏర్పడి ఒకరినొకరు ఆశ్రయించుకున్న తర్వాత ఎలా ఉండాలి అనేదాన్ని ఓ పిట్ట, చెట్టు కథలో చెప్పాడు భీష్మాచార్యుడు. 

పూర్వం కాశీదేశంలో ఓ చక్కని పచ్చని అడవిలో పూలు, పళ్లతో కళకళలాడుతూ ఓ పెద్దవృక్షం ఉండేది. అదే చెట్టు తొర్రలో ఏనాటి నుంచో ఓ చిలుక నివసిస్తోంది. తనకు నీడనిచ్చిన ఆ చెట్టంటే చిలుకకు ఎంతో ప్రాణం. కొమ్మలను ఊయలగా చేసి తనను ఆడించిన చెట్టును తన ప్రాణసఖుడిగా, ఉత్తమ స్నేహితుడిగా భావించింది. 

ఆ చెట్టుకు సమీపంలో వేటగాడు ఉండేవాడు. ఓ రోజు ఓ మృగాన్ని గురి చూసి బాణాన్ని వదలగా.. అది గురితప్పి ఆ మహావృక్షం మొదట్లో గుచ్చుకుంది. బాణానికి ఉన్న విష ప్రభావంతో ఆ చెట్టు రోజురోజుకూ క్షీణిస్తూ చివరకు మోడైంది. చెట్టు దుస్థితిని చూసి చిలుక ఎంతో బాధపడింది. చెట్టు మీద మిగతా పక్షులన్నీ తమ దారి తాము వెతుక్కుంటూ వెళ్లిపోయాయి. కానీ చిలుక మాత్రం మోడుబారిన చెట్టు తొర్రలోనే ఉండిపోయింది. 

కొంత కాలం గడిచింది. తరచూ దేవేంద్రుడు ఆకాశ మార్గాన అటుగా వెళ్తుండేవాడు. ఎన్నోసార్లు ఆ చెట్టును చూశాడు. కానీ అన్ని పక్షుల్లా కాక.. చిలుక మాత్రం ఎండిన చెట్టుతోనే ఉండటం దేవేంద్రుడికి ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించింది. వెంటనే ఇంద్రుడు ఓ సాధారణ బాటసారిలా ఆ చెట్టు దగ్గరికి వచ్చాడు. అక్కడే ఉన్న చిలుకతో మాట కలిపాడు. ‘చిలుకా! ఈ చెట్టు ఎండిపోయింది కదా.. ఈ పక్కనే ఇంకా పూలు, పళ్లు ఉన్న చెట్లు ఎన్నో ఉన్నాయి. అక్కడికి వెళ్లకుండా నువ్వు ఇక్కడే ఎందుకున్నావ్‌?’ అని ప్రశ్నించాడు. 

ఆ ప్రశ్నకు బదులుగా చిలుక.. ‘ఇన్నాళ్లూ ఈ వృక్షం  స్నేహితుడిగా నన్ను ఆదరించింది. ఇప్పుడు దానికి కష్టం వచ్చిందని, నాకు పనికిరాదని నా దారిని నేను వెళ్లిపోవడం స్నేహధర్మం అనిపించుకోదు’’ అని పలికింది. చిలుక స్నేహభావం ఇంద్రుడికి ముచ్చటగొలిపింది. ‘నీకు ఏదైనా వరం ఇస్తాను కోరుకో’ అన్నాడు ఇంద్రుడు. చిలుక తడుముకోకుండా ‘అయ్యా! నాకంటూ ఏ వరం అక్కర్లేదు. ఈ చెట్టును మళ్లీ బతికించండి’ అని కోరింది. దేవేంద్రుడు కొన్ని అమృతబిందువులను చెట్టుపై చిలకరించాడు. చెట్టు మళ్లీ బతికింది. పచ్చదనాన్ని సంతరించుకుంది. పూలు, పళ్లతో పూర్వవైభవాన్ని పొందింది. 

నిజమైన స్నేహితుడంటే చిలుకలా మిత్రుడి పట్ల సదా కృతజ్ఞత భావంతో మెలుగుతూ ఉండాలని భీష్ముడు ధర్మరాజుకు చెప్పిన ఈ కథసారం స్నేహితులందరికీ ఆచరణీయం, ఆదర్శయోగ్యం.

CHOOSE CONSCIENCE

How do we manage to make decisions when we have to choose a path? 

Life isn't always a straight journey. There are turns, bends, and crossroads when we have to decide which way to go.

Our natural instinct when faced with tough choices is to pick something that seems quick and easy so we can get it over with, but sometimes that path also tests our integrity. It might seem like an easy fix to reach the other side, but anything that goes against the conscience only ends in regret.

When faced with making a decision, choose based on your values, integrity, and the path of truth. The journey might be a little more difficult, but it will lead to success.

Dr. Bhawna Gautam 

THIRUPPAVAI 25TH PAASURAM

 

TIRUPPAVAI 25TH PAASURAM

ORUTHI MAGANAY PIRANDU

Tiruppavai - 25 Andal unequivocally states the purpose of their visit.  She begins by articulating the objective of his avatara.

The 25th paasuram of Tiruppavai, a sacred Tamil scripture, reveals the mystery of the incarnation of Lord Krishna, born to Devaki in prison and raised by Yashoda in secrecy. This paasuram highlights Krishna's divine play, where he instills fear in Kamsa's heart, symbolizing the destruction of ego. The gopis, driven by intense love and devotion, sing hymns to Krishna, seeking relief from their pain and yearning for his divine presence ¹.

This paasuram's deeper meaning highlight the significance of Krishna's birth and life, showcasing his accessibility and the devotees' anxious love. The paasuram concludes with the gopis declaring their desire to serve Krishna and sing his glory, seeking relief from their pain ¹.